Sint Bernardus

De  Bernardusabdij dankt zijn naam aan de beroemde cisterciënzer monnik Bernardus van Clairvaux (1090-1153).
Bernardus sloot zich aan bij de cisterciënzers toen deze nieuwe beweging nog maar één klooster had: Cîteaux (gesticht in 1098). Al drie jaar na zijn intrede werd hij aangesteld als abt van een nieuwe stichting: abdij Clairvaux (gesticht in 1115). Tijdens de 38 jaar dat hij abt was van dit klooster, reisde hij heel Europa door om de nieuwe orde te promoten. Bernardus heeft aan de explosieve groei van de orde een belangrijke bijdrage geleverd: zijn charisma bracht velen ertoe het kloosterkleed aan te nemen. Bij zijn dood in 1153 telde de cisterciënzer orde naar schatting 350 kloosters.

Enkele jaren voor zijn dood stichtte Bernardus ten zuiden van Brussel het klooster ‘Villers’. De abdij Villers stichtte op zijn beurt in 1237 een abdij in de buurt van Antwerpen. Deze nieuwe stichting werd naar de inmiddels heiligverklaarde abt vernoemd: de Bernardusabdij.

De vier West-Brabantse dorpen Hoeven, Oud Gastel, Oudenbosch en Wouw hebben eeuwenlang monniken van de Bernardusabdij als pastoor gehad. Het is dus niet vreemd dat Bernardus in de vier kerken nog prominent aanwezig is.